ACHTER DE SCHERMEN

ACHTER DE SCHERMEN

Redactie

Terwijl bezoekers genieten van de sfeer en de races op Waregem Koerse, zorgen tal van medewerkers en vrijwilligers er achter de schermen voor dat alles vlekkeloos verloopt. We zochten twee van hen op: stalverantwoordelijke Patrick Debruyne en Jan Coorevits, die instaat voor het onthaal van de jockeys.

“DE NACHT VOOR WAREGEM KOERSE SLAAP IK NAUWELIJKS”

Patrick Debruyne, stalverantwoordelijke

Paarden zijn al veertig jaar Patricks grote passie. Zijn taak als stalverantwoordelijke neemt hij dan ook met veel plezier op. “Als je dit niet graag doet, moet je er niet aan beginnen. Ik doe het voor de paarden en voor de appreciatie die ik krijg van de organisatie van Waregem Koerse. En ik blijf het doen zolang het lukt.”

Propere plek voor elk paard

“Voor de start van de race komen alle paarden en hun jockeys aan in de stallen op het domein van Sport Vlaanderen. Samen met mijn vrouw, dochter, schoondochter en schoonzoon zorg ik ervoor dat alles daar vlot verloopt en dat de stallen voorbereid zijn. Daar zijn we maanden op voorhand al mee bezig. Veel eigenaars bellen vooraf om te vragen of hun paard op een bepaalde plaats kan staan. Wij waken erover dat de indeling klopt, dat we hengsten niet naast merries zetten, of dat bepaalde paarden – op vraag van de eigenaar – in een hoekje kunnen staan. We zorgen er ook voor dat er stro, vlas of iets anders in de stallen ligt. Sommige paarden zijn namelijk allergisch voor stro, andere eten het op. De eigenaar geeft ons die info door, zodat we de juiste voorbereidingen kunnen treffen.”

Elke twee uur een ronde door de stal

“De vluchters komen de avond voor Waregem Koerse aan uit Frankrijk en overnachten dus in de stal. Mijn jongste dochter en ik slapen die nacht in het Blosogebouw. Elke twee uur staat een van ons op om de paarden te controleren. In de zes jaar dat ik dit doe, was er nog nooit een probleem. Maar mocht een paard ziek worden, dan kunnen we de dierenarts, de trainer of de eigenaar bellen om in te grijpen.” “De ochtend nadien komen alle dravers aan. Wij zorgen ervoor dat iedereen zijn trailer kan parkeren, brengen de paarden onder in de juiste stal en voorzien de mensen van een bandje voor de catering. Tijd om zelf naar de races te gaan kijken hebben we niet, want voor de start roepen we telkens per koers de paarden samen en controleren we of het nummer op het T-shirt van de jockey klopt met het nummer op het paard. We zijn dus tot ’s avonds laat aan het werk.”

“DE KOERSEN BELEVEN OP EEN ANDERE MANIER”

Jan Coorevits, onthaalverantwoordelijke bij de weegplaats

In het dagelijks leven is hij internaatbeheerder van de Sint-Paulus school in Waregem, maar één keer per jaar vind je Jan Coorevits bij de weegplaats van Waregem Koerse. “Ik ben afkomstig uit Desselgem, maar sinds ik 31 jaar geleden trouwde met een Waregemse kom ik elk jaar naar Waregem Koerse. De vader en nonkels van mijn vrouw hielpen er destijds bij de controle aan de entree. Een tiental jaar geleden vroeg mijn schoonvader of ik die taak niet van hem wilde overnemen, hij was toen 85.”

Van de tribune naar de weegplaats

“De eerste jaren hield ik toezicht bij de tribune: daar controleerde ik of mensen binnen mochten of niet. Je had er een prachtig uitzicht op de renbaan en ik vond het fijn om mensen wegwijs te maken. Maar wat ik nu doe vind ik nog toffer, omdat het deel uitmaakt van het koersgebeuren zelf.” “Bij de weegplaats ontvang en begeleid ik de jockeys die deelnemen aan de galopwedstrijden. De jockeys worden daar gewogen en naargelang hun gewicht wordt het zadel verzwaard. In het geval van een dopingcontrole voorzien we ook een aparte ruimte waar ze zich even kunnen afzonderen. De jockeys van de galopraces komen trouwens allemaal uit Frankrijk, een woordje Frans spreken komt dus wel van pas.”

Genieten van de sfeer en het vuurwerk

“Zolang ik kan helpen op Waregem Koerse – en het kan combineren met mijn werk op het internaat – blijf ik dit met veel plezier doen. Achter de schermen beleef je alles toch op een andere manier, er heerst een ander soort ambiance. Ik leef er elk jaar naartoe en geniet die dag volop van de sfeer en van het mooie weer. Daar heb ik meestal wel de tijd voor, want mijn werk begint pas om 11u ’s morgens en eindigt na de laatste galopwedstrijd, rond halfzeven. Af en toe waag ik ook weleens een gokje, ja. Maar dat doe ik eerder omwille van het spel dan om het grote geld te winnen. Na al die jaren ken je de jockeys en de paarden, en kan je min of meer inschatten of ze op een mooie plaats zullen eindigen.”