MISS BELGIUM 2022

MISS BELGIUM 2022

Redactie

Chayenne, Miss Belgium 2022
VAN SPROOKJESKASTEEL NAAR SPROOKJE ALS MISS

Dierenliefhebster in hart en nieren

Eind maart 2022 werd Chayenne Van Aarle in de theaterzaal van Plopsaland De Panne gekroond tot Miss België 2022. Chayenne schitterde op het podium en was blij dat de vragen die haar werden gesteld over haar leven gingen. Met trots vertelde ze dat haar ouders eerst in een caravan hebben geleefd om zich uiteindelijk een kasteel te kunnen veroorloven, toen ze op zoek waren naar een domein om afgedankte dieren uit het circus een nieuw leven te kunnen geven.

Chayenne, hoe kijk je nu terug op de verkiezing?

Al jaren stel ik me het moment voor dat ik mijn droom zou kunnen waarmaken. Als klein kind liep ik rond in het kasteel en zei ik tegen iedereen dat ik Miss België wou worden. Het moment dat ik het effectief werd, was ik in totale shock en dat kon je ook zien op de beelden. Ik geloof nu zo hard in de wet van de aantrekking, door alles wat ik heb geleerd in mijn leven. Met mijn levenservaringen wou ik Miss België worden om mensen bewust te maken van wat echt belangrijk is in het leven.

Wat is dan echt belangrijk in het leven?

Leef echt in het moment en niet op sociale media. Jezelf liefhebben is ook belangrijker dan materiële rijkdom.

Kan je misschien even je levensverhaal schetsen?

Mijn ouders zijn opgegroeid in een caravan. Mijn papa had niets en heeft zich zo hard opgewerkt met zijn eerste vrouw dat ze een domein kochten om afgedankte dieren te kunnen plaatsen. Na de dood van zijn vrouw, leerde mijn papa mijn mama kennen. Ik ben geboren in Antwerpen en meteen na mijn geboorte keerden we terug naar het domein met de dieren en het kasteel. Dus groeide ik op in Geraardsbergen op het Kasteel Izegrim. Ik leerde er alles over de verzorging van kamelen, schapen, lama’s, alpaca’s, ezels, buffels, konijnen, pony’s tot zelfs een kangoeroe.

Ik leefde in een sprookjeskasteel met een zoo. Mijn papa en mama gingen uit elkaar en ik kreeg er nog twee half broertjes bij. Tot mijn 15e woonde ik op het kasteel en toen vertrok ik naar Antwerpen voor mijn studies en mijn toekomst.

Herinner je eigenlijk nog veel van je leven op het kasteel?

Ja hoor, ik herinner me een warm gezin. Iedereen was welkom in ons kasteel. Zo werd mijn kleuterklasje uitgenodigd om een wandeling te maken op ons domein met warme choco als toetje. Ik werd van jongs af aan geleerd dat ik zelfstandig moest zijn en dat niet alles zomaar komt aanwaaien. De waarden en normen van het leven waren belangrijke zaken. Wij leefden zeer bescheiden. Op vakantie gaan was niet echt ons ding, we bleven veel liever thuis met onze dieren.

Hoe herinner jij de dieren?

Ze liepen los op ons domein, zo lag een kameel steevast aan onze voordeur en liepen de zebra’s op het gras achter het kasteel. Ik herinner me dat er op een ochtend niemand thuis was en mijn papa mij opbelde omdat er de avond ervoor, toen ik al sliep, een babykameeltje was geboren. Hij vroeg me om voor ik naar school ging de fles te geven omdat het niet van de moeder wou drinken. Het was een magisch moment, ik vond het zo fascinerend dat ik pas rond de middag naar school ben gegaan. De juffrouw was natuurlijk een beetje boos, en geloofde mijn verhaal niet. Het was nochtans echt waar!

Had je ooit kunnen denken toen je op het kasteel woonde dat je ooit Miss België zou worden?

Ik heb me nooit echt een prinses gevoeld, want dat wou ik niet. Ik speelde liever in de modder en was heel de dag in de weer met de tuinman op de tractor. Ik wist wel dat ik Miss België wou worden, want ik vond toen al dat Miss België ambitieus was, kracht uitstraalde en wist wat ze wou.

Hoe was het om in een kasteel te wonen?

Voor mij bestaat er geen mooiere plek op deze aarde dan dit domein. Ik kon als kind zo hard genieten van alleen te wandelen in het bos. Door daar te wonen heb ik heel veel zelfliefde gecreëerd. Ik was door de natuur omringd, dat zorgde ervoor dat ik heel op mezelf was en echt van de natuur hou. Ik had ook een totaal ander leven dan al mijn klasgenootjes. Andere 12-jarigen leefden na school op hun computer, terwijl er bij ons geen internet was. Geen wifi dus, geen computers en geen gsm’s. Ik moest dus wel buiten spelen. Ik herinner me dat er op een bepaald moment geen vrienden meer langskwamen omdat ik geen internet had en zij liever sociaal waren via de computer. Ik ben blij dat ik nooit zo geweest ben.

Hoe was je aankomst in Antwerpen?

In het begin was het niet gemakkelijk. Ik kwam van het platteland en wist bijvoorbeeld niet hoe ik de lijnbus moest nemen. Een tram kende ik ook niet. In mijn dorp kende iedereen elkaar, dus het was een enorme aanpassing. Al snel had ik het gevoel dat ik in New York was beland, zo fascinerend vond ik Antwerpen.

Waar kijk je momenteel naar uit?

Ik hoop mee te mogen doen aan Miss World en ver te geraken door mijn talenten, levenslessen en mijn persoonlijkheid. Ik hoop het Comité van Miss België dit jaar en de komende jaren ook trots te kunnen maken met een eventuele zangcarrière. Met mijn diploma PR zou ik ook presentatrice kunnen worden.Het zou geweldig zijn om zo in de voetsporen van mijn voorgangsters Virginie Claes en Laura Beyne te kunnen treden.


Hoe ken je Waregem Koerse?

Ik ken Waregem Koerse door Miss Waregem Koerse.

Heb je ook een liefde voor paarden?

We hadden vroeger thuis paarden, toen ik nog klein was. Ik vind een paard één van de meest impressionante dieren die er bestaan, omdat ze enorm slim zijn.

Wat verwacht je van Waregem Koerse?

Dat we als paardenliefhebbers allen bij elkaar komen en er samen een onvergetelijke dag van maken. Deelnemen is tenslotte belangrijker dan winnen! De mooie hoeden doen me ook denken aan de tijd van vroeger, van de bourgeoisie.

 

FOTOGRAFIE SELINA DE MAEYER