PIET VAN POLLAERT

PIET VAN POLLAERT

Redactie

Zeven titels van Belgisch Amateurkampioen, vierde in het Wereldkampioenschap en twee keer Vice-Europees kampioen. Overwinningen over gans Europa, ereplaatsen in Moskou en Nieuw-Zeeland… Piet Van Pollaert is de absolute top bij de amateurdrivers van de drafsport. Maar als je hem vraagt welke overwinning hem het nauwst aan het hart ligt, dan kom je uit op Waregem Koerse. De 37-jarige gepassioneerde amateurdriver kon vorig jaar de Prijs Rallye Waregem voor een tweede keer winnen. Deze traditionele openingsrace op Waregem Koerse is voor de amateurdrivers het hoogtepunt van het jaar. We maken kennis met onze nationale nummer één uit het amateurcircuit.

AMATEURKAMPIOEN OP PROFESSIONEEL TOPNIVEAU

Piet Van Pollaert

Piet, hoe ben je in de sport beland?

Ik had eigenlijk niet veel keuze, want mijn grootvader aan moederszijde is Paul Everaert en die was als eigenaar en fokker al betrokken in de drafsport. Ze woonden in Eksaarde en hij had een stoeterij die later door mijn oom verder zou uitgebouwd worden. Ook aan de familiekant van mijn vader Gerald was er een link naar de drafsport. Al van toen ik klein was, zag ik mijn vader deelnemen aan de wedstrijden. We gingen vaak naar Sterrebeek, Kuurne en Waregem. Zo herinner ik mij als kind nog namen als Jecquini, Kadesh, Viva Jeck en Union Darby. Ik was toen een jaar of zeven en de drafsport maakte altijd al deel uit van ons leven. Niet veel later begon ik deel te nemen aan jumpingwedstrijden met pony’s. Ik kon een mooi niveau behalen en alles verliep eigenlijk supergoed. Op mijn 15de zou ik in de jumping echter moeten overschakelen naar de grote paarden. Ik was in mijn leven echter nog aan het zoeken wat ik echt wou doen. Maar met mijn vader als voorbeeld wou ik het ook eens in de drafsport proberen.

Hoe verliep die eerste deelname?

Dit was een paar weken na mijn zestiende verjaardag. In Kuurne werd ik vierde met het paard Granit Star. Een paar maanden later kon ik, ook in Kuurne, mijn allereerste koers winnen. Met de merrie Lin Lora Brolin, die eigendom was van mijn vader.

Wat is je vroegste herinnering van Waregem Koerse?

Dat moet in 1997 geweest zijn. Ik was toen wel niet op de baan aanwezig, want er was die dag school. Maar mijn vader nam deel met het paard Heloyd. Ik weet nog goed dat ik die namiddag naar teletekst zat te kijken en de hele tijd de pagina ‘refreshte’ om zo te wachten op de uitslag. Plots verscheen dat mijn vader gewonnen had. De jaren daarna was ik wel aanwezig op de hippodroom, maar het was nog even wachten op de eerste rit.

Hoe beleefde je de eerste deelname aan Waregem Koerse?

In de amateurkoers van 2006 kon ik starten met Officer Broline, een paard uit onze stal. Ik weet nog dat ik de koers zonder stress kon rijden omdat ik niet bij de favorieten was. Ik heb de koers wat ondergaan en zo kon ik mooi derde zijn. Het was een mooie ervaring.

Wat betekent Waregem Koerse voor een amateurdriver?

Op grote dagen is er in ons land zo goed als altijd een koers voorzien voor de drivers met een amateurlicentie. Maar die op Waregem Koerse steekt er ver bovenuit. Voor een amateur is deze koers veruit de mooiste in België die je kan winnen, Dit is echt uniek. Deze koers winnen staat op elke amateur zijn bucket list. Voor ons is die koers eigenlijk onze ‘Prix d’ Amérique” (= de belangrijkste drafkoers van de wereld die in Paris-Vincennes verreden wordt.)

Is de sfeer onder de amateurdrivers die dag anders?

Ja, op die dag is ‘alles iets meer voor iedereen’. Er wordt dan ook anders gereden. Veel mensen zijn meer gespannen. Zeker diegenen die meer kans hebben. Zij hebben meer druk. In het begin voelde ik dit ook wel, maar de voorbije jaren heb ik er nu niet zo veel last meer van. Het is eerder een vorm van positieve druk. Het voelt rustiger aan als je een goed paard hebt, omdat je weet dat alles dan goed zal verlopen als je de dingen correct uitvoert. Je hebt je lot meer in je eigen handen.

Hoe bereid je je voor op Waregem Koerse?

Vorig jaar ben ik ’s ochtends nog naar het bedrijf geweest. Zoals elke andere werkdag het geval is. Maar in je achterhoofd ben je wel al met de wedstrijd bezig. Ik probeer de koers altijd optimaal voor te bereiden. Dit doe ik niet alleen voor Waregem Koerse, maar voor alle wedstrijden waaraan ik deelneem. De avond voordien bekijk ik via het internet heel wat video’s van wedstrijden waar mijn tegenstanders aan deelnamen. Ik probeer zeker de start te analyseren. Zo kan ik inschatten wie een vlugge starter is en wie niet. Vorig jaar moest ik vanop de tweede rij vertrekken en was die extra info over mijn tegenstanders van groot belang. Daarna probeer je het scenario van de koers te maken om zo de ideale tactiek te bepalen. In plaats van ’s avonds tv te kijken, gebeurt het dus heel vaak dat ik op mijn laptop video’s van wedstrijden zit te ontleden. De tegenstand kennen is immers altijd van groot belang.

Hoe wordt een draver voorbereid op Waregem Koerse?

Een trainer of eigenaar zal eerst kijken of de winsom die zijn paard heeft past om in een van de koersen te starten. Als dit het geval is, dan kunnen paarden al enkele maanden op voorhand die koers viseren. Indien mogelijk werkt iedereen naar Waregem Koerse toe. Iedereen wil er winnen. Nog veel liever in Waregem zegevieren dan in een Premium-koers in Mons.

Wordt er die dag soms speciaal materiaal uitgetest of vertrouw je eerder op vaste gewoontes?

Als je iets zou veranderen, kan je bijvoorbeeld iets wijzigen aan de aanspanning van het paard. Bijvoorbeeld een ander soort oogkleppen. Maar meestal verander je toch niet te veel, want het mag niet fout gaan. Als je de favoriet hebt, denk ik dat je weinig nieuwigheden uitvindt. Als je een tweede of derde kans hebt, dan zou je alles eens proberen of uittesten.

 

“ WINNEN OP WAREGEM KOERSE IS HET MOOISTE WAT ER IS.”

Piet Van Pollaert

Hoe ervaar je het publiek op het middenterrein?

Dat geeft wel een speciale kick. Je hebt het ook enkel op Waregem Koerse. Je hoort het publiek wel op de achtergrond, maar tijdens de koers ben je er door de grote focus op de race niet mee bezig. Maar meteen na het passeren van de finish voel je de aanwezigheid van het volk en dat zorgt toch voor iets speciaals, iets extra’s…

Wat is je mooiste moment die je in Waregem al hebt mogen beleven?

Mijn eerste overwinning. Dat was met Pitti Up in 2015. Het paard stond bij ons op stal en het was zo dat we een jaar voordien met ditzelfde paard slechts een paar centimeter te kort kwamen om te winnen. Zonder die pech verliezen we die koers niet. Een jaar later konden we dus revanche nemen. Wat een extra mooi gevoel gaf, was dat ik Pitti Up in die periode zelf trainde. Eigenlijk was hij over zijn beste periode heen, maar ik hem proberen ideaal voor te bereiden. Bij wijze van spreken hield ik mij er dag en nacht mee bezig. Dat jaar was hij op Waregem Koerse in grote topvorm. Die overwinning was een beloning voor het harde werken en dat na de ontgoocheling van het jaar voordien. Ook aan mijn overwinning van vorig jaar met Joy Rider hou ik uiteraard een goed gevoel over. Het was een moment waar ik niet als trainer, maar als driver veel voldoening had. We vertrokken als favoriet. Dit zorgt wel voor wat extra druk, maar ik rij toch veel liever met de grote kanshebber. En ik kende het paard al omdat ik twee weken eerder al eens met hem kon rijden. Bij deze kennismaking voelde hij al aan als een machine. Ik kon ook zijn manier van starten inschatten. Alles verliep volgens mijn voorziene planning. Na een vlugge start zaten we al meteen in vierde stelling. Na 700 meter kon ik de koppositie in handen nemen. Toen voelde ik dat het moeilijkste werk achter de rug was en konden we genieten van de winst.

Waarom hou je vast aan het statuut van amateurdriver?

Zou je ooit de stap wagen om professioneel te rijden? Veranderen hoeft eigenlijk niet. Het voordeel van een amateurdriver in ons land is dat je met je eigen paard mag deelnemen aan profkoersen. Mocht dit niet het geval zijn, zou ik een proflicentie overwegen. Maar door dit systeem is dit niet nodig. Ik sta eigenlijk liever aan de top bij de amateurs dan in de top-10 bij de profs. Het voordeel is ook dat ik dan afgevaardigd kan worden voor het EK of WK. Zo’n tornooi wordt elk jaar georganiseerd en je komt op plaatsen waar je anders niet meteen komt en je leert heel veel mensen kennen.

Maar het valt iedereen wel op dat jouw team, net als je vader vroeger, wel op professioneel niveau werkt.

Dit zie je niet alleen aan de prestaties, maar ook aan het materiaal waarmee jullie werken. Dit klopt. We vinden dat alles wat je doet – of het nu je hobby is of je beroep- je met een passionele drive moet doen. Anders lukt het niet om te presteren. Vandaar dat we ook ons trainingscentrum verder aan het uitbreiden zijn. Zo blijven we de accommodatie verbeteren en werken we samen met Jules Van Den Putte, een van de topdrivers van ons land. Op die manier kunnen we samen opnieuw toewerken naar Waregem Koerse. Het is nog even afwachten om te zien met welk paard ik aan de start kan komen, maar één ding is zeker: hoe dichter het evenement nadert, hoe meer je eraan denkt en ervan droomt om nog eens te winnen.