PAS BEVALLEN EN TOCH EEN KIJKJE KOMEN NEMEN

Hoe ben je bij Waregem Koerse terechtgekomen?
Via de werkgever van mijn mama, wijlen Joseph Van den Broecke. Hij was toen directeur van Waregem Koerse. Ik begon als jobstudent bij de ticketverkoop tijdens de zomermaanden en ben eigenlijk nooit meer weggegaan.

Wat doe je vandaag op Waregem Koerse?
Doorheen de jaren kreeg ik steeds meer verantwoordelijkheden. Vandaag ondersteun ik Martine Demasure bij de planning en aansturing van de vrijwilligers. Daarnaast heb ik als burgerlijk ingenieur de oude plannen van de hippodroom volledig hertekend en geactualiseerd. Die worden nu gebruikt voor veiligheidsdossiers en allerlei praktische toepassingen achter de schermen.

Waarom blijf je je engageren?
Ik ben een Waregemnaar in hart en nieren en draag graag mijn steentje bij aan een evenement dat zoveel betekent voor onze stad. Bovendien leer je hier ongelooflijk veel mensen kennen. Sommige medewerkers en vrijwilligers, zoals Jean-Paul, Ronny en Fernand, behoren intussen tot mijn vriendengroep. Dat maakt Waregem Koerse voor mij extra bijzonder.

Hoe beleef jij de koersdag zelf?
Die verloopt altijd hectisch. De eerste vrijwilligers arriveren rond 6.30 uur en de dag eindigt pas laat. Ondanks alle voorbereiding duikt er altijd wel iets onverwachts op: iemand die zijn polo vergeet, een sleutel die zoekraakt of een plotse regenbui vlak voor de bezoekers arriveren. Dan is het snel schakelen. Net dat maakt het zo boeiend. Toen mijn tweede kindje enkele dagen voor Waregem Koerse werd geboren, kon ik dat jaar niet meehelpen. Ik vond dat zo jammer dat ik alsnog even langskwam met de baby. Dat zegt misschien genoeg over hoeveel dit evenement voor mij betekent.