EEN FAMILIEVERHAAL OP DE HIPPODROOM

Hoe ben je bij Waregem Koerse terechtgekomen?
Via mijn nonkel Marcel Polfliet. Hij stond jarenlang in voor de ticketverkoop, maar op een bepaald moment werd dat wat zwaar. Daarom vroeg hij zijn nichtjes om mee te helpen. Zo ben ik erin gerold, samen met mijn twee zussen Hilde en Lut. Op een bepaald moment werden vijf van de tien loketten bemand door onze familie.

Wat is jouw rol?
Ik ben verantwoordelijk voor de tribunes. Samen met een ploeg vrijwilligers maak ik dat alles vlot verloopt. We helpen mensen hun plaats vinden, beantwoorden vragen, houden een oogje in het zeil en waken erover dat de tribunes netjes en veilig blijven. Daarnaast vorm ik de schakel tussen de vrijwilligers, Martine Demasure en de organisatie.

Waarom ben je al die jaren gebleven?
Omdat Waregem Koerse voor mij veel meer is dan een sportevent. Ik kom al sinds mijn kindertijd. De sfeer, de paarden, de mensen: het hoort gewoon bij mijn leven. Bovendien maak je de koers mee vanop de eerste rij. Dat is echt heel plezant.

De koers zit duidelijk in de familie?
Absoluut. Mijn twee kinderen helpen intussen ook mee. Jelle is al zo’n tien jaar verantwoordelijk bij de jockeys en Famke staat als arts paraat voor het publiek en de ruiters. Daar ben ik ontzettend trots op. Iedereen in onze omgeving weet dat de dinsdag van Waregem Koerse heilig is voor ons.

Hoe ziet jouw koersdag eruit?
Rond elf uur ben ik op de hippodroom. Daarna volgt een drukke dag vol vragen, onverwachte situaties en contact met bezoekers. Rond zeven uur zit mijn taak erop en geniet ik samen met mijn gezin nog even na van de sfeer. En de dag nadien vertrekken we op vakantie, ook dat is de voorbije vijf jaar een traditie geworden. Eerst Waregem Koerse, daarna volledig ontladen.